“Kar Kraliçesi” adlı Çocuk Hikayesinde Gözlemlenen Paralel Benzerlikler

(Minghui.org) Doğduğum ülke Rusya'da, Danimarkalı yazar Hans Christian Andersen tarafından yazılan “Kar Kraliçesi” adlı çocuk masalı bir klasik olarak kabul ediliyor. Tabii ki, Sovyetler Birliği'nde okuduğumuz versiyonda bütün dini unsurlar ve alıntılar kaldırmıştı, çünkü komünist hükümet onu sansürledi.

Geçen gün oğlumuz için kitabın sansürsüz versiyonunu satın aldım ve Dafa uygulayıcılarının uygulamasında ve canlıların kurtarılmasında neler olduğuna dair bazı paralellikler gördüm. Elbette, uygulayıcılar Fa'nın ilkelerine, masalları inceleyerek değil, Fa'yı çalışarak aydınlanırlar. Yine de, hikayenin dünyadaki mevcut durumla ilgili bazı benzerlikleri gösterdiğini ve beni ilginç ve yeni bir bakış açısıyla görmeye yönlendirdiğini gördüm.

Kısacası, hikaye gerçeği çarpıtan şeytani bir trolün (şeytan) yarattığı bir aynayı anlatmakla başlar. İnsanların ve işlerin iyi ve güzel yönlerini yansıtmakta başarısız olur ve onların kötü ve çirkin yönlerini büyütür.

Şeytan, aynayı dünyadaki müritlerine götürür ve birdenbire, melekleri ve Tanrı'yı aldatmak amacıyla aynayı Cennete kaldırmaya çalışır. Ne kadar yükselirlerse ayna daha fazla yüzünü buruşturur ve kahkahalarıyla sallanır. Sonunda Dünya'ya geri düşer ve milyarlarca parçaya bölünür. Kıymıklar dünya halkının gözüne girer ve kalplerini doldurur, ayna insanları kendisi gibi nezaketsiz kılar.

Hikaye daha sonra komşu olan iki küçük çocuğa, Kai ve Gerda'ya döner. Aileleri pencere kutularında gül ve sebze yetiştiriyordur. İkili, erkek kardeş ve kız kardeş gibi birbirlerini çok sever ve kötü aynadan bir kıymık Kai'nin gözüne gelene kadar birlikte oynamayı seviyorlardır. Kai aniden Gerda ve büyükannesine karşı çok acımasız hale gelir. Ona güzel görünen tek şey, büyüteçte gördüğü kar taneleridir.

Sonra kar Kraliçesi çocuğu kaçırır ve onu kalesine götürür. Kalbi kırık, Gerda Kai'yi aramaya gider. Yolda, güzel bir yaz bahçesinde yaşayan bir büyücü Gerda'nın onunla kalmasını ister, böylece, Gerda'ya Kai'yi hatırlatacaklarını bildiği için tüm gülleri yeryüzünün altına gömer.

Ama şapkasındaki bir gül çıkarmayı unutur, bu yüzden Gerda o gülle konuşur ve Kai'nin hayatta olduğunu öğrenir. Onu hatırlar ve onu bulmak için yolculuğuna devam eder. O yolda farklı zorluklarla karşılar ama aynı zamanda yardım alır. Ayrıca en büyük silahının saf çocuk kalbi olduğu söylenir.

Sonunda Kar Kraliçesinin sarayına doğru gider ama Kai ile görüştüğünde, onu soğuk gözleriyle uzaklaştırır… onu hatırlamaz bile. Gerda, Kai için sadece üzüntü ve merhamet dolu gözyaşı döktüğünde Kai’nin gözlerindeki kıymık erir ve nihayet uyanır ve Gerda’yı tanır. Birlikte sevinç gözyaşları dökerler, sarılırlar ve eve dönerler. İkisi de büyüdüğünü ve nihayet yazın geldiğini fark ederler.

Benim için öyküdeki Kar Kraliçesi Komünist Partiyi simgeliyor. Aynanın kırılmış parçaları, gerçeği çarpıtan kötü Partinin ruhlarına sahiptir. İnsanlar kötü, günahkar ve geçici olanın peşinden koşarlar, yaşamdaki gerçek amaçlarını unuturlar. Onlar “İyiyi ve Kötüyü karıştırıyor” Master’ın dediği gibi (Hong Yin'de “İyi ve Kötü Şimdi Farklı”).

Kai, Dafa uygulayıcılarının kurtarmak zorunda olduğu canlı varlıkları temsil ediyor. Gerda, iblisin büyüsünü eritmek için doğru düşüncelerini, kararlılığını ve saf şefkatli yüreklerini sürdürmesi gereken Dafa uygulayıcılarını temsil ediyor.

Benim için hikayenin ilginç kısmı, büyücünün bahçesinin Gerda'nın Kai'yi unutacak şekilde yapılmış olmasıdır. Bu, bazı Dafa uygulayıcılarının sıradan toplumun boya haznesinde kaybolmalarına ve bu dünyaya gelmek için gerçek misyonlarını unutmalarına benzer. İnsan dünyasında rahatlık ve zevk çekenler, canlılara duydukları derin sevgiyi unutuyorlar.

Sadece Fa'yı çok okuduğumuzda ve kendimizi geliştirdiğimizde, canlıları kurtarmak için derinlemesine beslediğimiz ve onu tamamlanmanın bir yükü veya görevi olarak görmeyi bıraktığımızda gerçek kurtarılacakları görmeye başlıyoruz. Belki de bizler de bu varlıkların dünyalarımızda derinden umursadığımız duyarlı varlıklarımız olduğunu unutuyoruz.

Gerda, Kai'nin ne kadar acımasız ve sert olduğuna bakmadan, onu hala Kar Kraliçesinin büyüsünden uzak tutmak istedi. Sonunda, saf,masum ve şefkatli gözyaşları kalbini eritti.

Dafa uygulayıcılarının komünizm tarafından zehirlenmiş olan canlı varlıkları nasıl kurtardıkları ve Dafa uygulayıcıları onları kurtarmak için çok uğraşsalar bile, bu varlıkların Dafa uygulayıcılarına karşı ne kadar acımasız oldukları konusunda benzerlikler görüyorum.

Kai ve Gerda nihayet eve döndüklerinde, kendilerini büyümüş buluyorlar, bana Dafa'nın insan dünyasında sıkıntılara maruz kalırken uyguladıkları olgunluğu hatırlatıyorlar.

Uygulayıcıların Fa'yı incelemeleri gerektiğine kesinlikle katılıyorum ve Fa'yı daha çok çalışmalıyız, ancak bu klasik çocuk hikayesini okurken, deneyimleri başkalarıyla paylaşmaya mecbur olduğumu hissettim.


İngilizce Metin İçin tıklayınız

Clearharmony'de yayınlanan tüm makaleleri kopyalayabilir ya da çıktı alabilirsiniz, fakat lütfen kaynak belirtiniz.