Falun Dafa egzersiz alanına son zamanlarda gelen genç bir hanım vardı. Egzersizlerden sonra ikimiz biraz sohbet ediyorduk, bu sırada da kendisinden biraz bahsediyordu. Çok sıkıntıları vardı. Yaşamı gerçekten zorluklarla doluydu. Mutsuzdu. Kendini haksızlığa uğramış hissediyordu. Hayata karşı öfkeliydi. Bir Falun Dafa uygulayıcısı olmanın bana, her şey ne kadar zor olursa olsun, tüm sıkıntılara rağmen daima içimde bir sevinç duygusuyla korkmadan, kaygılanmadan, çaresizlik hissetmeden zorluklarla başa çıkma yeteneği, zorlukları sükûnetle karşılayıp, sükûnetle çözebilme yeteneği kazandırdığını anlattım.

Öncelikle Merhametli Shifu’muza ve aynı zamanda tüm uygulayıcılara her şey için teşekkür etmek istiyorum. 2005 senesinden beri Falun Dafa uygulaması yapıyorum. Her yağmurlu havanın ardından muhakkak ışıldayan güneşin çıkması gibi, benim de uygulama yolumda bazen zorluklar oluyor ve onları geçtikten sonra ışıldayan güneşin ortaya çıkması gibi geriye yepyeni iyi bir hava kalıyor. Yaklaşık üç senedir özel bir şirketin pazarlama bölümünde tercüman olarak çalışıyorum. Şirket kalabalık bir ticari bölgede yer alıyor ve o bölgeye dünyanın her bir köşesinden turistler geliyor. Şirkette iki tane patron var, patron A ve patron B (olarak onları adlandırayım).

4 Mayıs 2008’de Bay Liu Shehong ve yeğeni Liu Jinhua yasadışı olarak Jiangxia Bölgesi Polis Departmanı bölümünün polisleri tarafından tutuklandılar. İkisi de Hewan zorunlu çalışma kampına gönderdiler. Bay Liu Shehong’un komşuları tutuklanması hakkında haber aldıklarında hepsi toplandılar ve onun serbest bırakılması için başvuruda bulundular ve onun iyi bir insan olduğunu doğrulamak için imza topladılar. Onun bulunduğu kampta geçmişte onu tanıyan bazı uyuşturucu kullanan tutuklular da şöyle söylediler: “Falun Gong gerçekten mükemmel. Önceden Liu Shehong’un yüzünde kızgınlık vardı, şimdiyse merhamet var. Bu inanılmaz! ”

Uygulama tecrübeme geriye dönüp baktığımda, pişman olduğum çok şeyin var olduğunu anlıyorum. Kendimi geliştirmek için kullanabileceğim çoğu fırsatı kaçırdım. Mesela, bir uygulayıcıyı tutukladıklarında ben ona yardım etmek yerine sadece şikâyet ediyordum. Yerli uygulayıcıları yetişemedikleri için şikâyet ediyordum. Fa-Zhen-Nian yapıyordum ama polislerin ona karşı haksızca davranmamalarını ikna etmek için bir mektup bile yazmadım. Şimdiyse bunun ciddi bir sorun olduğunu anlıyorum. Diğer bir insanın işleri-senin işin, senin işin-onun işi” prensibi seviyesinden uzaktaydım. Bugüne kadar bencilliğimi fark etmemiştim bile.

Bir sabah uyandığımda, pencereden dışarıya baktım ve her etrafın bembeyaz karla kaplı olduğunu gördüm. İşe giderken yolda çok yakınımızda oturan 80 yaşındaki ihtiyar bir bayan komşuyu düşündüm. O ufak tefek eşyalar satıyor ve ona mağazasının önündeki karı temizlemesi için yardım etmeye karar verdim. Tam oraya karı temizlemeye giderken orada karı temizleyen genç bir adam gördüm. Bu da benim zamanımı kaybetmememi sağladı ve artık sadece kendi evimin önündeki karları temizleyecektim. Kendi evimin önündeki karı temizlemeye tam başladığım sırada o genç komşu benim yanıma geldi ve bana yardım etmeye başladı.

2009 Washington D.C Uluslararası Fa Konferansında Fa’nın Öğretilmesini okuduğum her defa şu cümleye geldiğimde: Bu iki takıntının kendisini göstermesi, en şiddetli olma eğilimindedir.” Bir şeylerin kalbime dokunduğunu hissediyorum. Kendime şunu sordum “Bende ‘başkalarına yüksekten bakma’ takıntısı var mı?” İçimden bunu kabul etmek istemiyordum. Dün bir uygulayıcıya ziyarete gittim ve ikimiz bu konuda düşüncelerimizi paylaştık. Ben gerçekten de böyle bir takıntım olduğunu kabul etmeliydim. O uygulayıcının söyledikleri çok mantıklıydı, fakat ben bunları hala kabul edemiyordum.

Uygulayıcı arkadaşlar arasındaki bir konuşmayı çok iyi hatırlıyorum, konuşma içerisinde bir uygulayıcı diğer bir uygulayıcıya şöyle sormuştu: “Bunu yapmayı nasıl başardın? Biz de senden bunu öğrenmek istiyoruz”. Cevabı çok kısaydı: “Sadece Shifu’yu dinleyiniz”. Bu kelimeleri duyduğumda çok sarsılmıştım. Shifu’yu koşulsuzca dinliyor muyuz ya da onun verdiği öğüdü devamlı tereddütte mi bırakıyoruz? Shifu’ya ve Fa’ya olan derin bir inanca sahip miyiz? Uygulayıcı arkadaşlar haydi hep birlikte ileriye doğru ilerleyelim, çünkü bizim dünyalarımızdaki yaşamlar bizi bekliyorlar ve kurtarılmayı umut ediyorlar.

Bilgisayarımda elektronik takvimli bir dosya vardı. Onu çok nadir kullanırdım, fakat onu hala saklıyordum ve içine de hislerimi yazarak kaydediyordum, bir kadın uygulayıcının zorluklardan geçerken benim ona karşı hissettik hislerimi de yazmıştım. O dosyaya baktığım her defa hislere çok bağlı olduğum dönemler aklıma geliyor. Yakın bir zamanda bilgisayarımda virüs bulma programını çalıştırdım ve bu zamana kadar anti virüs programlarının hiçbirisi bilgisayarımda virüs bulmamasına rağmen o virüs bulma programı tam o dosya içerisinde bir virüs tespit etti. Ne kadar zamandır o virüsün o dosyada saklandığını ve benim bilgisayarımı kontrol ettiğini düşünemiyorum bile.

Bir gün trende giderken yanımda oturan bir adama Shen Yun CD’sini uzattım. O CD’yi aldı ve irtibat kurabilmek için cep telefonu numarasını bana verdi. Bir süre sonra CD’yi izledikten sonra ki fikrini sormak için onu aradım. O bana şunu söyledi: “Bu mükemmel bir gösteri. Onun arkasında ne anlam taşıdığını anladım -o olumlu anlam ve çok güçlü bir mesaj taşıyor”. Sonradan şunu sordu: “Siz bir inanca mı inanıyorsunuz?”. Ben de cevap verdim: “Evet”. Bunun üzerine: “Ben sizin diğer insanlardan farklı olduğunuzu hissettim. Trendeyken yerlerimizi değiştirebilir miyiz? diye sorduğumda siz yerinizi değiştirdiniz. O yüzden sizin farklı olduğunuzu düşünmüştüm.” dedi.

Bir başka sorunda: uygulayıcılar yavaş yavaş büyük grubu bırakıyorlar (bende de böyle bir niyet vardı). Uygulayıcılar arasında çok tartışmalar çıkıyor; bende de birkaç sorun vardı ve çıkış yolu bulamıyordum, o yüzden de çaresizlik hissediyordum. Shifu’nun bize büyük gruplara katılmaktan kaçmamamızı ve onlara katılmamız gerektiğini söylediğinde, ben yeniden Fa’yı okumak için toplanan büyük gruba katılmayı defalarca düşünmüştüm ama bu düşüncemin nedeninin Shifu’nun söylemesi yüzünden olduğunu düşünmemiştim.

Gerçeği açıklama -bu farklı çeşitteki insan düşüncelerinden devamlı olarak kurtulma sürecidir. Kendi eksiklerimizi bıraktığımızda –aslında gelecekte gerçeği açıklarken ve insanları kurtarırken daha da büyük başarıya ulaşmak için bu şekilde onları gideriyoruz. Çok sık diğer uygulayıcılar hakkında -şimdiki insanlar eskisi gibi değiller, insanlar çok bozuldular- diye şikâyetler duyuyorum. İnsanlara gerçeği anlattığımızda ve onlara ÇKP’yi terk etmelerini teklif ettiğimizde onlar çok sık bizimle tartışmaya başlıyorlar. Toplumun kirlenmesi, ateizmin yayılması ve sınıf tartışmaları yüzünden insanlarının çoğunun ortak çabası zengin bir hayata ulaşmaktır.

20 Temmuz tarihi Çin Komünist Partisinin (ÇKP) Falun Gong uygulayıcılarına karşı yaptığı zulmün 10. yılını ima etmektedir. Geçtiğimiz 10 yıl bir yandan göz kamaştırıcı diğer yandan da çok acıklı idi. Komünist Parti Üzerine Dokuz Yorum kitabının popüler olması ile birlikte, daha fazla sayıda insan Çin Komünist Partisinin gerçek doğasının ne olduğunu açıkça gördü.

İki hafta önce yeni bir işe girdim, çok zor değildi ve üç işi yapmam için bana yeterince zaman kalıyordu. Maaşım da fena değildi ve benim için aslında bu iş oldukça değerliydi. Ama aynı zamanda benim doğru düşüncelerim zayıflamıştı. Bu işi kaybetme korkumdan dolayı işimi daha da iyi yapmama yardımcı olacağını düşünerekten meslektaşlarımla iyi dostane ilişkiler kurmam gerektiğini düşündüm. Bu yolla yaşamımı sürdürebileceğim ücreti almam ve Fa’yı çalışmam garantilenecekti. Bu düşüncelerimi hatırlayınca, onların bir uygulayıcının düşüncelerine uygun olmadığını artık biliyorum. Erkek ve kadın arasındaki temasların doğru şekli nasıl olmalı?

Bugün gerçeği açıklayan materyalleri dağıtırken biraz mola verdik ve işleri yaparken ki durumumuz hakkında konuşmaya başladık. Mesela, temiz ve merhametli durumumuzu koruduğumuz da insani düşüncelerimizi azaltabiliyorduk ve Dafa pankartlarını insanlara gösterirken ve gerçeği anlatan materyalleri insanlara verirken sakince doğru düşüncelerimizi koruyabiliyorduk. Biz bunun hepsini yapanın bizim alanımız olduğunu hissediyorduk ve temiz ve doğru enerjinin etrafımızdaki Çinli turistlerin kötü insani düşüncelerini yok edebileceğini fark ettik. Bencillik ve yanlış düşüncelerimiz ortaya çıktığında alanımız da temiz ve doğru olmuyordu.

Belki de, denizin nehirleri kabul etmesinin sebebi, onun durduğu seviyenin nehirlerin seviyesinden daha da aşağıda olmasıdır. Ben, kendimdeki bencil davranışları zayıflattığımda, hoşgörümün daha da arttığını ve başkalarını daha iyi anlayabildiğimi keşfettim. Çok yakın bir zamanda kendi inadım yüzünden başkalarıyla sorunlar yaşadım. Kendimde “Ben”ime ve övünmeye çok güçlü bir takıntım olduğunu anladım. Her zaman kendimi başkalarından birkaç basamak daha yükseğe koyardım, kendimi yönetici durumuna koymaya çalışırdım ve bir Çin atasözünde olduğu gibi şu şekilde düşünürdüm:

Bir gün, birkaç günlüğüne iş seyahatine çıkmam gerekiyordu. Bazı beklemedik durumlar yüzünden ertesi gün geri dönmek zorunda kaldım. Eve döndüğümde, şaşkınlık içinde kaldım: kocam bir kadınla birlikteydi. Eşim ve o kadın çok korkmuşlardı ve telaşlıydılar. Ben şunları söyledim: “Korkmayın. Ben diğerlerinden farklıyım. Ben bir Falun Gong uygulayıcısıyım”. Benim gönül yüceliğim ve merhametim o kadına çok dokundu. Ben ona, bir kadının kendisi, ailesi ve çocukları için sorumluluk taşıması gerektiğini söyledim. Ona, Falun Gong’un iyi olduğunu anlattım.

Tüm Dafa uygulayıcıları kendi içine bakmanın uygulamada kritik bir nokta olduğunu biliyorlar. Fakat bazı uygulayıcılar için hala kendi içine baktıktan sonra bile sorunu bulmak çok zor oluyor. Bu bizim üst düzey görünümlere düşkün olmamızdan kaynaklanıyor ve derinlere saklanmış olan eksikliklerimizi arayarak içimize bakmıyoruz. Şöyle bir örnek var. İhtiyar bir bayan uygulayıcı her sabah ve akşam Shifu’nun resminin önünde tütsü yakıyordu. Bunu uzun senelerdir yapıyordu. Günün birinde kocası aniden onun uygulama yapmasına kaşı çıktı ve bir sürü kötü şeyler söyledi. O uygulayıcı çok endişelenmeye başladı.

Uygulama alanını koordine etme sorumlusu olduğum için Fa’yı yayma ve yerel faaliyetleri organize etme sorunlarını çözmek için –Fa’yı okuma süremi azaltmasına rağmen- çok zaman harcıyordum. Uygulamaya başlamamın üçüncü senesinin sonuna doğru, çok sık olarak bazı sorunların çözülmesin de benim fikrimin gerektiğini düşünerek tartışmaya başladığımı fark ettim, aynı zamanda kendi fikrimin doğru olduğunda ısrar ediyordum. Böyle bir durumun devam etmesinin ardından, diğer uygulayıcıların da bunun gibi durumlara düşmeye başladıklarını fark ettim. Egzersiz yapma alanlarını seçme konusunda bizim düşünce yollarımız ayrılıyordu.

Dafa uygulayıcıları arasında anlaşmazlık meydana geldiğinde, eğer bir taraf içine ciddi bir şekilde bakabilirse veya diğer tarafa göre konuşarak ilk adımı atarsa, anlaşmazlık anında çözülebilir. Olabilecek en kötü şey her iki tarafında kendi anlayışlarında ısrar etmeleri ve yenilgiyi kabullenmemeleridir; her iki tarafta kendi durumlarını savunacak yeterli Fa prensiplerinin olduğuna inanırlar. Sonuç olarak, takıntıları ve insani fikirleri kalplerinin derinlerinde gizlenmiştir. Bu zamanla, bir dağ kadar gelişir —alınganlığın, şikâyetin ve bencilliğin dağı. Bazen bu çok açık bir şekilde görünmez. Yüzeyde sanki onunla konuşmak istemiyor gibi veya onu dinlemek istemiyor gibi olabilir.

Birkaç sene içinde, yasadışı olarak hapse gönderilmeme rağmen hiçbir zaman yaşamları kurtarma görevimi bırakmadım. Shifu’nun her zaman beni düşündüğünü ve bana baktığını biliyordum. Geçen sene eve döndüğümde eşimin daha da yaşlı göründüğünü fark ettim ve çocuklarım da büyümüşlerdi. Kendimi çok suçlu hissediyordum, fakat eşim şöyle söyledi: “Kendini suçlu hissetme. Fa-Düzeltmesi ve çok daha fazla insanı kurtarmanın yanında bu çok küçük bir zorluk -hiçbir şey değil”. Polisler gelip bizim evde arama yaptıkları zaman eşimin kucağında Zhuan Falun kitabı vardı ve o sakince ve korkusuz polislerle konuşarak tartışıyordu.

O gün iyice öğle yemeğimi yemiştim ve karnım hala toktu, fakat şu düşünce oluştu: “Dışarıya çıkıp fırında pişmiş güzel bir et alayım!”. Fakat hemen kendime şunu söyledim: “Ben yemek yemek istemiyorum ki, neden bunu yapmak istedim? Hayır, bu ben değilim.” Bu şekilde düşündükten sonra takıntım biraz azaldı. Fakat aradan biraz zaman geçtikten sonra yine ortaya çıktı, fakat bu sefer başka bir düşünce: “Ben dışarıya çıkmalıyım! Bir dışarıya çıkıyım ve biraz yiyecek alayım, çok az”. Sanki bu düşünceleri durduramıyordum. Bir anda ben her şeyin farkına vardım ve hemen sert bir şekilde: “Ben yemek yemek istemiyorum! Şimdi yememeliyim!” dedim.

On bir sene önce, daha yeni uygulamaya başladığım sırada Shifu benim ruhumu diğer alana aldı ve orda karmamın çoğunu temizledi. Ben geri döndüğümde bedenimi gördüm, yatakta yatıyordu, benim bilincim anında değişti ama tam bir açık zihin kazanmam uzun bir zaman aldı. O tecrübe o kadar açık ve netti ki onu hiçbir rüyama benzetemem ve 11 sene sonra bile onu en ufak ayrıntısına kadar çok iyi hatırlıyorum. Karma gidermenin çözümü benim vücudumdan simsiyah bir kabloyu çekmekle oluşuyordu. Göğsümün sağ ve sol tarafında iki tane siyah yumak vardı, devamlı çözdükleri için en sonunda boş kaldılar.

Ben Fa’yı 1997 senesinde elde ettim ve bu sene Avustralya’ya geldim. Birkaç gün önce Fa-Zhen-Nian yaparken ben bir düşünce daha ekledim: “Kıskançlık hissini gider”. Ve hemen üçüncü gözümle bir fare gördüm, yerden yuvasına doğru koşarak gidiyordu, o yuvada binlerce fare yaşıyordu. Fare yuvasının üstünde çok güzel iki katlı bir villa vardı. Villanın altında kocaman bir fare yuvası olduğundan villa her an yıkılabilir durumdaydı, fakat yüzeyde hiçbir şey belli olmuyordu. Shifu Zhuan Falun’da şunu söylemişti: “Kıskançlık konusu; bizim tamamlanmayı elde etme konumuz ile doğrudan ilgili olduğu için çok ciddi bir konudur."

Ben genç bir uygulayıcıyım. Annem ve ben 1997 sensinde Falun Gong’u uygulamaya başladık. İlk başta benim bilincim çok açıktı. Annemden Fa’yı okuma ve egzersizler yapma konusunda örnek alıyordum ve hiçbir zaman tembellik etmiyordum. Karma dönüştürme sürecini geçerken, o zorlukları geçmek için her zaman doğru düşüncelerimi kullanmayı başarıyordum. Bilincimde her zaman kendimi gerçek bir Dafa uygulayıcı olarak tutmaya çabalıyordum. Fakat 1999 senesinde zulüm başlaması ve büyümeye başlamamla beraber bende takıntılarımı ve insani düşüncelerimi izlemeyi seçtim. Bende korku hissi oluştu ve uygulamamı gayretle yapmıyordum.

Bir akşam, bir uygulayıcının evine ona Dafa materyallerini götürmek için gidecektim ama bir türlü evden çıkamıyordum, evdeki işleri yaparak evin içinde dolaşıyordum. Bir anda başımda dönme hissettim ve uyku bastı. Sol kolum uyuştu ve bir şeyi tuttuğumda elimin bükülmediğini fark ettim. Benim felç geçiren bir akrabam vardı onda da aynı belirtiler vardı. Bir anda çıkan ortaya çıkan bu tür bir hastalık karmasıyla karşılaşınca kafamda anında farklı düşünceler oluştu, fakat bu engellerle karşılaşınca korkmadım. Ayrıca böyle kritik bir durumda doğru düşüncelerin güçlü olması gerektiğini Zhuan Falun’dan biliyordum.

Önceden beşinci takım egzersizi yaptığımda çok sık 40 dakika oturuyordum. Bu süre içinde bacaklarıma ağrılar basıyordu ve daha da fazla dayanamayıp egzersizi bitiriyordum. Karmayı yok etmek için acılara dayanıp bunu geçmem gerektiğini bilmeme rağmen uzun zaman bu konuda ilerleyemiyordum. Kendime şu soruyu soruyordum; karmayı dönüştürmenin hedefi onu yok etmek için mi? Neyle karşılaştığım fark etmeden kendi içime bakmalıyım. O zaman bu konuda xinxingimi yükseltmem gerekmiyor mu? Bu sabah 5. takımı yapmaya oturmadan önce kendime şöyle söyledim...

Shifu’nun, 2009 Uluslararası New York Fa Konferansında, Fa-düzenlemesi döneminde uygulayıcıların proje çalışmaları sırasında birbirileriyle anlaşamadıkları hakkında söylediklerini okuduktan sonra, kendimde de aynı sorunun olduğunu fark ettim. Ben, iyi uygulama yaptığını düşündüğüm uygulayıcıların tavsiyelerini takip ediyor ve iyi uygulama yapmadığını düşündüğüm uygulayıcıların görüş ve düşüncelerini kabul etmiyordum. Bana göre yüksek seviyelere ulaşmadığını düşündüğüm uygulayıcılar, sanki yüksek seviyelerdeymiş gibi tecrübelerini paylaştıklarında endişeyle onlarda gördüğüm takıntılarına işaret ediyordum.

Bizim aramızdaki ilişki, sıradan insanların “arkadaşlık” olarak isimlendirdiği ilişkiden çok daha asil, çok daha önemli, çok daha kutsal bir ilişkidir. Bizler birbirimize “arkadaş” olarak değil “uygulayıcı” olarak davranmalıyız. Bizim birbirimizi teşvik edip, cesaretlendirmemiz veya birbirimize moral vermemiz ya da birbirimizi desteklememiz, arkadaşlık ilişkisinden değil, çok daha önemli sebepler yüzündendir. Bizler birbirimize karşı elbette hep sıcak kanlı ve samimi olmalıyız fakat Fa-düzeltmesi dönemi öğrencileri olduğumuzu, burada bulunma amacımızı, sorumluluklarımızı ve niçin birarada olduğumuzu da unutmamalıyız.