Bir Uygulayıcının Babası: “Kızımın Yanındayım”

80'li yaşlarımdayım. Karım ve küçük kızım Falun Dafa'yı uyguluyor ama ben uygulama yapmıyorum. Karım çocukluğundan beri birçok hastalığa sahipti, fakat Dafa'yı uygulamaya başladıktan kısa süre sonra sağlığına kavuştu. Neredeyse 80 yaşında, ama hareketli ve tüm ev işlerini yapıyor.

Çin Komünist Partisi'nin (ÇKP) uygulayıcılara zulmettiğini duydum. Birçok Dafa uygulayıcısının işkence edilerek öldürüldüğünü ve hatta hayattayken organlarının alındığını öğrendiğimde kalbim paramparça oldu.

Bir gün, en korktuğum şey sonunda oldu. Küçük kızım tutuklandı. Ciddi bir şekilde dövüldü ve ağır bir cezaya çarptırıldı. Hapishane gardiyanları tarafından kışkırtılan katiller, soyguncular ve uyuşturucu suçluları tarafından hapishanede vahşice işkence gördü ve istismar edildi.

Korku ve acı beni sardı. Uyuyamıyordum - uyuduğumda ise, kızımın işkenceye maruz kaldığını gördüğüm kabuslarla uyanırdım. Rüyalarımda kızımın kapıyı açıp eve döndüğünü görüyordum. Her seferinde sevinçle bağırıyordum, “Yavrum, geri döndün!” Uyandığımda, hep rüyamın gerçek olmasını umarak kızımın odasına giderdim. Boş odasını görünce gözyaşlarımı tutamazdım. Her bayramda ve tatilde yiyeceklere bakar ama yiyemezdim, hala hapiste olan ve işkence gören çocuğumu düşünürdüm.

Sık sık huzursuz hissediyordum, bu yüzden yürüyüşe çıkmak için kendimi zorlardım ama kızımın yaşında insanları gördüğümde daha da kötü hissederdim. Her günümü endişe ve korku içinde geçirdim. Bazen yardım edemedim ama en kötüsünü hayal ettim. Kızımın hapishanedeki işkenceden sağ çıkıp çıkamayacağından emin değildim. Ancak, ne kadar baskı altında olursam olayım, Falun Dafa'nın iyi olduğunu, Falun Dafa'nın doğru olduğunu ve çocuğumun yanlış bir şey yapmadığını biliyordum!

Bir keresinde eşim ve ben büyük kızımı ziyaret ettik. Kızım market alışverişi için dışarı çıkmıştı. Geri gelip kapıyı açtığında kanepeden fırladım ve "küçük kızım sonunda döndü!" diye bağırdım. Büyük kızım olduğunu gördüğüm an donup kaldım ve bütün aile küçük kızımı iliklerime kadar özlediğimi anladı.

Neyse ki, birkaç yıl sonra küçük kızım nihayet geri döndü. Karım ve ben onu almak için hapishaneye gidemeyecek kadar yaşlıydık, bu yüzden evde beklemek zorunda kaldık. Sanki bir yolculuktan yeni dönmüş gibi sakindi. Engelli değildi! Yanlış bir şey yapmadığı için canlı olarak dönmesi gerektiğini söyledi. O kadar heyecanlıydım ki uzun süre sakinleşemedim.

Yerleşince, Shifu’nun fotoğrafını istedi. Karım tereddüt etti çünkü büyük kızımız korkudan Falun Dafa kitaplarını saklamıştı. Karımdan kitabı almasını istedim çünkü küçük kızım için en değerli şey buydu. Dafa kitaplarını ve Shifu'nun fotoğrafını gördüğünde ağladı.

Küçük kızımın tutukluluğu sırasında bilgisayarını ve şifresini nasıl açacağımı ezberledim çünkü döndüğünde ihtiyacı olacağını biliyordum. Bilgisayarı başarıyla açtı. Yıllardır kullanılmayan e-kitapları ve MP3'leri buldu. Karım bir zamanlar onları kullanmayı denemişti, ama artık çalışmıyorlardı. Ancak, küçük kızım onları şarj ettikten sonra iyi çalıştılar.

Bir gün büyük kızım, küçük kızıma korkunç bir şekilde bağırdı. Ne olduğunu bilmiyordum, ama küçük kızımın uygulamasıyla ilgili olması gerektiğini biliyordum. Büyük kızım Falun Dafa'yı uygulamıyor ama kız kardeşinin inancı yüzünden işyerinde taciz edildi. Büyük kızımı durdurmak için koştum ve “Hapishanede çok acı çekti. Ona evde daha fazla baskı yapmayın” dedim.

Daha sonra küçük kızım yıllarca işkence gördükten, aşağılandıktan ve suiistimal edildikten sonra bilmeden çatışmacı duygular geliştirdiğini söyleyerek benden özür diledi. Pişman olduğunu, daha iyisini yapacağını ve gelecekte kimseye karşılık vermeyeceğini söyledi.

Ancak, küçük kızım ister dışarıda ister evde olsun, sık sık tacize uğradı. Başka bir şehirde yaşamaktan başka çaresi yoktu. O gün, onu otobüs terminalinde uğurlamak için çantasını taşımakta ısrar ettim. Otobüse binişini izledim ve gözümün önünden kaybolduğunu gördüm. Kalbim yine endişe ve üzüntüyle doluydu.

Küçük kızım akıllı, iyi kalpli ve çalışkandır. İyi bir iş çıkardı ve gittiği her yerde başkalarıyla iyi geçindi. Ancak patronu, borçlandığı için birkaç ay sonra ona bir kuruş ödemedi. Kızım şikayet etmedi. “Patronum borcunu ödeyemezse hapse girmek zorunda kalacak. Onun hayatını zorlaştıramam.” dedi. Onu tamamen anladım çünkü o her zaman başkalarını düşünürdü. Hapishanede başkalarına yemeğini verdiğini ama kendisinin açlıktan bayıldığını duydum.

Küçük kızım, başına ne geleceğini bilmediği için bekar kalmaya karar verdi. Aile üyelerine sorun çıkarmak istemiyordu. Bazen üzülüyordum ama çocuğumun Dafa için sağlam bir inancı olduğunu zaten biliyordum. Başta onu anlamamıştım. Yıllar boyunca yaptıklarına tanık olduktan sonra, çocuğumun ve yüz milyonlarca Dafa uygulayıcısının yaptığı şeyin insanları kurtarmak olduğunu anladım.

Falun Dafa'ya yapılan bu zulmün sona ereceği günü sabırsızlıkla bekliyorum!

Karım ve küçük kızım adına bir şiir yazdım ve onu Shifu Li'ye adadım.

Dafa dünyaya yayılıyor

Yüz milyonlarca insan büyük sevinç duyuyor

Dafa'dan fiziksel ve zihinsel olarak fayda görüyor

Asla gevşemeyeceğiz

Kendimizi özenle geliştireceğiz

Yedi uğurlu kelime bizi ilerlemeye yönlendiriyor

Zulme korkusuzca karşı koyun

Yeniden birleşmeyi kutlamak için Shifu’yu eve kadar takip edin!

Kaynak: Minghui.org

Çince metin: https://www.minghui.org/mh/articles/2022/5/24/443996.htm
İngilizce metin: https://en.minghui.org/html/articles/2022/5/28/201566.html

Clearharmony'de yayınlanan tüm makaleleri kopyalayabilir ya da çıktı alabilirsiniz, fakat lütfen kaynak belirtiniz.